Spektakl balansuje między humorem a gorzką refleksją, tworząc dynamiczną i nieoczywistą opowieść o pracy, hierarchii i potrzebie wolności.
Spektakl przedstawia prawdziwą historię dziadków reżyserki opowiedzianą głosem jej dziewiećdziesięciotrzyletniej babci.
Twórczynie i twórcy spektaklu badają, na czym polega doświadczanie współczesnego Internetu i jak można obrócić je w teatr.
Hana Umeda wykorzystuje tradycyjny taniec japoński do opowiedzenia osobistej / uniwersalnej, historii – doświadczenia przemocy seksualnej
Intensywne wizualne i dźwiękowe spotkanie artystki tańca Iriny Anufrievej i artystki wokalnej Diamandy Galás
