81. rocznica spalenia Wielkiej Synagogi w Białymstoku – monodram Agnieszki Przepiórskiej – Frankiewicz Ginczanka. Przepis na prostotę życia

(, ')

Trailer

Opis filmu

W ramach obchodów 81. rocznicy spalenia Wielkiej Synagogi w Białymstoku zapraszamy na monodram Agnieszki Przepiórskiej-Frankiewicz

Ginczanka. Przepis na prostotę życia

reż. Anna Gryszkówna
produkcja: Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie, Bałtycka Agencja Artystyczna BART

27 czerwca 2022, godz. 19:00
Sala Forum, ul. Legionowa 5
wstęp bezpłatny
liczba miejsc ograniczona (decyduje kolejność wejścia)

Zuzia, dziesięcioletnia dziewczynka żydowskiego pochodzenia, zaczyna pisać wiersze, by po kilku latach dostąpić najpierw zaszczytu ich publikacji w szkolnej gazetce „Echa szkolne”, a następnie zdobyć wyróżnienie w konkursie poetyckim „Wiadomości Literackich”, namówiona do udziału w nim przez samego Juliana Tuwima. Od tego momentu wszystko idzie w jej życiu jak po maśle: osiemnastoletnia już Zuzanna rozpoczyna współpracę z „Wiadomościami Literackimi”, przenosi się z prowincjonalnego Równego (Wołyń) do wymarzonej Warszawy, podejmuje studia i zaczyna pisać dla „Szpilek”. Przystąpienie do legendarnych Skamandrytów oraz wydanie pierwszego (i jedynego) tomiku poezji „O centaurach” nie tylko umacnia pozycję młodej poetki w Warszawie, ale też winduje ją na towarzyski i literacki szczyt. Świat wydaje się leżeć u jej stóp. I wtedy przychodzi wojna.

Autor tekstu, Piotr Rowicki, nie buduje hagiografii Ginczanki. Stara się ją odbrązowić, pokazać taką, jaką mogłaby być naprawdę. Tekst ten i postać nie istniałyby jednak na scenie bez czułej narratorki, w którą z niezwykłym poświęceniem i wewnętrzną prawdą wciela się Agnieszka Przepiórska-Frankiewicz. Nie bez znaczenia jest tu również kobieca reżyserska ręka Anny Gryszkówny.

W sytuacji wojny w Ukrainie postać i historia Ginczanki nabierają nieoczekiwanego charakteru. Jak pisała Swietłana Aleksjiewicz: „wojna nie ma w sobie nic z kobiety”. Zuzanna Ginczanka, w przejmującej kreacji Przepiórskiej, zdaje się tę prawdę potwierdzać. Zapisana jest ona i w poezji Ginczanki, i w spektaklu Gryszkówny.

W spektaklu wykorzystano fragment filmu z Zuzanną Ginczanką z kawiarni Adria w Warszawie (1936) dzięki uprzejmości United States Holocaust Memorial Museum (gift of Juliet Brayan Archive).

Fotografie archiwalne Zuzanny Ginczanki dzięki uprzejmości Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie.

występuje: Agnieszka Przepiórska-Frankiewicz
tekst: Piotr Rowicki
reżyseria: Anna Gryszkówna
scenografia i kostiumy: Anna-Maria Karczmarska
muzyka: Michał Lamża
konsultacja merytoryczna: dr Agata Araszkiewicz
reżyseria światła: Mateusz Gierc
inspicjent: Marcin Stalmach
czas trwania: 70′


BOK Białostocki Ośrodek Kultury