TO-EN Butoh Company: Desert Rose

TO-EN Butoh Company

Desert Rose / desire, sweetness, temptation


22.05.2016, godz. 18:30, 
Opera i Filharmonia Podlaska, ul. Odeska 1, bilety 15 / 25 zł

Spotkanie z twórcami po spektaklu poprowadzi Jadwiga Majewska

Spektakl dla widzów pełnoletnich. Uwaga! W spektaklu pojawia się dźwięk o wysokim natężeniu.

Koncept, choreografia, taniec: TO-EN
Realizacja świateł: Przemysław Kalemba
Kostium: Pani Ella, Maciej Głowacki
Video: Agencja Vizualna
Dźwięk: Krzysztof Pajka, Taavi Tulev (Estonia), Timo Viialainen (Finlandia)

Desert Rose (Róża Pustyni) to spektakl o pragnieniu powabu i pokusie uwodzenia. Budowany w sugestywnym języku tańca butoh, mówi o rejonach elektryzującej słodyczy – nieskrępowanej i kuszącej, istniejącej tylko ze względu na swój urok.
Desert Rose narodził się z inspiracji pozornie odległymi obrazami – szczególną odmianą rośliny, jaką jest Róża Pustyni oraz zjawiskiem glamour. Oszałamiająco piękne kwiaty kuszą swym soczystym kolorem, ale na tle nagiego krajobrazu pustyni, wydawałoby się, istnieją tylko dla siebie i tylko na chwilę. Nabrzmiałe trującym sokiem, przyciągają wzrok, nierzeczywiste i dzikie. Obraz ten symbolicznie łączy się z czymś przesyconym, iluzorycznym, przesłodzonym, różowym, tandetnie powabnym. Rozszerza się i pulsuje. Krzykliwie przeplata się ze zmysłowością i infantylnością, przerysowanym pragnieniem oczarowania i blasku.

TO-EN jest tancerką butoh. Drogę artystyczną rozpoczęła w Szwecji, w zespole tańca butoh SU-EN Butoh Company. W 2009 r., w Sztokholmie odbyła się solowa premiera TO-EN pt. WHITE – biały. Premiera była zarazem momentem narodzin TO-EN Butoh Company. TO-EN oznacza po japońsku „Ziemia-Ogród”, „Ogród – Ziemski” (EARTH – GARDEN) i jest imieniem artystycznym tancerki. Obecnie artystka pracuje w Polsce, realizuje spektakle, multidyscyplinarne projekty, akcje site – specific, improwizacje, warsztaty, wykłady.

www.toenbutoh.com

Butoh – taniec, który narodził się w Japonii pod koniec lat 50. XX w. Prekursorem gatunku był charyzmatyczny tancerz i choreograf Tatsumi Hijikata, który zrewolucjonizował podejście do sztuki i środków artystycznego wyrazu. Taniec Hijikaty uderzał w wytworną estetykę dominującą wówczas na scenach Japonii. Rewolucyjny i przekraczający granice gatunku taniec butoh wprowadził nowe spojrzenie na ciało na scenie. W Europie butoh wciąż zaskakuje odmienną stylistyką, tworząc nowe warunki wymiany artystycznej, a także ugruntowując swą pozycję we współczesnej sztuce scenicznej.

Krzysztof Pajka – muzyk, rzemieślnik, człowiek wielu talentów. Uczestnik akcji muzycznej PEPSI FAZA – zwycięzca w kategorii na najlepszą kompozycję muzyczną. Działał w ramach Sopockiej Sceny Off de BICZ jako autor i wykonawca na żywo muzyki do spektakli. Uczestniczył w projekcie POLIFONIA (książka, muzyka i film) oraz w wielu innych happeningowych koncertach i akcjach muzycznych jako członek zespołu Plac zabaw-Czemuś. Od 2010 stale współpracuje z TO-EN Butoh Company.

Przemysław Kalemba – wieloletni współpracownik Teatru Wybrzeże w zakresie realizacji oświetlenia. Współpracuje z Fundacją Teatru BOTO, a także z Grupą Profit. Wykonuje projekty świateł dla polskiej sceny muzycznej.

 

Wybrane recenzje:

Spektakle TO-EN są jak niepokojące sny. Uczestnicząc w nich (…) mam wrażenie, że rozumiem i przeżywam więcej, niż byłabym w stanie opowiedzieć potem nawet sobie samej. Iwona Borawska „Róża pustyni”, Autograf, nr 1 (125), I-II 2015

Drgania powiek, ruch gałek ocznych, języka, dłoni, ułożenie stóp – całe ciało artystki to ciało z poświęceniem przekazujące treści, lecz równocześnie ciało z poświęceniem odbierające bodźce. (…) Potrzeba prawdziwego kunsztu, by z obserwacji mogącej się wydawać banalną, oraz z egzotycznego (kiczowatego?) obrazu pustynnej róży stworzyć tak mocną formę. I to formę, która ofiarowuje oczyszczającą treść. (…)

  • – Małgorzata Bierejszyk „Róża rozkwita z poświęceniem”, Gazeta Świętojańska, 18.05.2015

 

Przede wszystkim zwraca uwagę twarz. Choć niema, bez cienia szminki, blada. To twarz wydaje się być tu w roli głównej, choć ciało… No, ciało wyprawia rzeczy niesamowite. (…) Kiedy się ogląda spektakl gdańskiej tancerki butoh, TO-EN, ma się wrażenie, że duch jest też gdzieś w obrębie martwej z pozoru twarzy. Twarz rządzi ciałem, klatką piersiową i podbrzuszem, nadaje rytm, wyznacza kierunek, ordynarnie erotyzuje i przeraża. Niby martwa, a żyje własnym życiem.

  • Gabriela Pewińska „Rekonstrukcja ciała”, Dziennik Bałtycki, 11.12.2014

Galeria

DESERT ROSE, fot. Natalia Osuch

DESERT ROSE, fot. Natalia Osuch

DESERT ROSE fot. Maciej Grochala

DESERT ROSE fot. Maciej Grochala


Brak komentarzy

Bądź pierwszy i rozpocznij dyskusję.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ostatnie komentarze
  • Anna Blanche z www.no-noo.com:

    Oby więcej takich murali :)

    1 rok temu

  • Andrzej Rogowski:

    Karol You Are Doing The Right Thing. Thank You For That.

    2 lata temu

  • norm777:

    W niedzielę są dwa filmy dla chłopców, a można było Madikę dać w niedzie

    2 lata temu

  • mapet:

    Ja jestem zwolennikiem teatru Imka w Warszawie. Jestem tam regularnie widzem. Ni

    2 lata temu

  • MOGO:

    Świetna sprawa! Takie warsztaty w Białym...suuuperowo!

    2 lata temu