Weekend z Millennium Docs Against Gravity: Kraina oświeconych

(Belgia, 85')

Trailer

Opis filmu

Weekend z Millennium Docs Against Gravity
bilety: 11 zł / jeden film, 48 zł / karnet na wszystkie filmy

Zapraszamy na najwyższej jakości kino dokumentalne! Pokażemy sześć wybitnych filmów, charakteryzujących się niepowtarzalnymi wartościami estetycznymi, a także poruszających szereg istotnych społecznie tematów.
Millennium Docs Against Gravity (dawniej PLANETE+ DOC FF) to jeden z najważniejszych festiwali kina dokumentalnego w Europie, nagrodzony przez Polski Instytut Sztuki Filmowej jako najważniejsze międzynarodowe wydarzenie filmowe w Polsce. Już po raz kolejny festiwal odbywa się niemal w całym kraju. Podczas WEEKENDU Z MILLENNIUM DOCS AGAINST GRAVITY pokazane zostaną premierowo najlepsze filmy dokumentalne minionego roku, a widzowie wybiorą film, który otrzyma Nagrodę Sieci Kin Studyjnych i Lokalnych.

Wśród filmów znalazły się m.in.: nagrodzony na festiwalu w Sundance Ostatni w Aleppo, opowiadający o pracy Białych Hełmów w Syrii; Amatorzy w Kosmosie, o dwóch przyjaciołach, którzy budują amatorską rakietę do lotów w kosmos; czy film Niemieckie życie, konfesyjny i bliski portret Brunhildy Pomsel – sekretarki Goebbelsa. W programie znalazły się też obrazy intymne – Jak spotkać syrenę to osobista podróż na morze, które zabrało brata reżyserki, Coco Schrijber. Zaprezentujemy również bardziej sensacyjne filmy dokumentalne, jak Wszystkie rządy kłamią, który skupia się na amerykańskim niezależnym dziennikarstwie politycznym. W programie weekendu znajdzie się również pięknie nakręcona, na pograniczu fikcji i dokumentu, Kraina oświeconych – podróż po Afganistanie u boku żyjącego w górach gangu kilkunastoletnich chłopców.

Kraina oświeconych (The Land of the Enlightened)
Belgia, 2015, 84 min
Reżyseria: Pieter-Jan De Pue
Wybrane festiwale i nagrody: 2016 – FF Sundance: Nagroda Specjalna Jury za Najlepsze Zdjęcia, 2015 – MFF Rotterdam
Kręcona przez kilka lat porywająca wizualnie alegoryczna epopeja o Afganistanie, ukazanym przez pryzmat nieznanej wcześniej prawdziwej historii.
Obserwujemy spektakularne panoramy afgańskiego krajobrazu: żyzne doliny, przysypane kurzem stepy, ośnieżone majestatyczne szczyty Hindukuszu i Pamiru. Poznajemy historię o mitycznych początkach Afgańczyków i ich narodu, a następnie o młodym Gholamie, który prowadzi dziki gang uzbrojonych kilkunastoletnich chłopców z plemienia Kuchi, którzy żyją w górach, całkowicie bez wsparcia dorosłych, palą i handlują opium, rozbrajają stare radzieckie miny, a następnie sprzedają materiały wybuchowe dzieciom pracującym w kopalni lapis lazuli. Za opium, które dostają w ramach okupu od szmuglerów narkotyków, otrzymują od amerykańskich żołnierzy złom wojskowy. Gdy Gholam zastanawia się nad przyszłością gangu po wycofaniu się Amerykanów z Afganistanu, inna szajka stara się utrzymać ścisłą kontrolę nad karawanami przemycającymi lapis lazuli przez płaskowyż Pamiru. Z drugiej strony obserwujemy bazę operacyjną bronioną przez amerykańskich i afgańskich żołnierzy, próbujących zneutralizować postępy Talibów na peryferiach strefy Afganistanu kontrolowanej przez siły koalicyjne. Film doskonale łączy fikcyjne i dokumentalne techniki narracyjne, choć gra dzieci w całości oparta jest na improwizacji. Jest przykładem oszałamiającego, sugestywnego, choć bardzo intymnego travelogue’a, ukazującego portret kraju i ludzi rozdartych wojną. Na uwagę zasługują zdjęcia reżysera filmu, belgijskiego fotografa i filmowca Pietera-Jana De Pue, nagrodzone na festiwalu filmowym w Sundance.